Տաթեւն առաջինն է, որ մրցանակ է բերում մեր երկրին:

Տաթեւն առաջինն է, որ մրցանակ է բերում մեր երկրին:

Հկտ 16, 2015 | Մեր առօրյան

   «Հայ կրթություն» կրթահամալիրի  9-րդ դասարանի աշակերտուհի Տաթեւ Բարսեղյանը վերջերս հատուկ հավաստագրի է արժանացել Համաշխարհային փոստային միության միջազգային ժյուրիի կողմից: Նա իր շարադրությամբ մասնակցել էր Նամակագրության միջազգային մրցույթին, որի այս տարվա թեման էր՝ «Աշխարհը, որտեղ ես կուզեի մեծանալ»: Aravot.am-ի հետ զրույցում Տաթեւը նշեց, որ ստացել է «Ժյուրիի համակրանք» մրցանակը ու  հատուկ հավաստագիրը: «Պահանջն էր մտքերը շարադրել 600-800 բառի սահմաններում ու խոսել այն աշխարհի մասին, որտեղ կուզենայինք ապրել ու մեծանալ: Ընդ որում, շարադրությունը պետք է  նամակի նման գրվեր,  հղված լիներ մեկին: Այն հաճույքով եմ գրել, գրել եմ, որ չպետք է հուսահատվել, պետք է անընդհատ առաջ գնալ ու  վստահ լինել, որ նպատակներդ կիրականանան: Կարեւորը սրտի ձայնին լսելն է»,- պատմեց աշակերտուհին:

   Տաթեւի հայոց լեզվի ուսուցչուհին՝ Լիլիթ Բախշյանն էլ հայտնեց, որ իրենց կրթահամալիրից երկու աշակերտ էր շարադրություն ուղարկել՝ էլենը եւ Տաթեւը, Հայաստանից ընտրվել էր Տաթեւի շարադրությունը: «Տաթեւը շատ զգացմունքային մարդ է, անուշ երգում է, խորը անհատականություն է: Անչափ ուրախացա, որ իր շարադրությունը հաղթեց: Ուղարկելուց առաջ շարադրությունը Տաթեւիկի մայրիկը թարգմանել էր անգլերեն, որովհետեւ այդպիսի պահանջ կար: Այդ ընթացքում մենք  Տաթեւի հետ շատ սիրով աշխատեցինք, ավելի մտերմացանք: Մի բան պարզ է՝եթե մի բան սիրով ես անում, հրաշալի արդյունք է լինում: Ժյուրին Շվեյցարիայում յուրաքանչյուր երկրից ընդամենը մեկ շարադրություն է ընտրել:

   Իմիջիայլոց  «Հայփոստում» մեզ ասացին, որ տարիներ շարունակ Հայաստանը մասնակցել է Համաշխարհային փոստային միության մրցույթին եւ երբեք որեւէ մրցանակի չի արժանացել: Տաթեւն առաջինն է, որ մրցանակ է բերում մեր երկրին»:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ http://www.aravot.am/2015/10/15/619135/

© 1998 — 2015 Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

Հայ աշակերտուհուն է հանձնվել Համաշխարհային Փոստային Միության հավաստագիրը

Հայ աշակերտուհուն է հանձնվել Համաշխարհային Փոստային Միության հավաստագիրը

Հկտ 12, 2015 | Մեր առօրյան

Համաշխարհային Փոստային Միությունը, որի անդամն է հանդիսանում Հայաստանի Հանրապետությունը, յուրաքանչյուր տարի հայտարարում է նամակագրության միջազգային մրցույթ, որի միջոցով լրացուցիչ քայլ է արվում խթանել աշխարհում նամակագրության դերը:

Այս տարի անց է կացվել 44-րդ նամակագրության միջազգային մրցույթը, որի թեման է եղել «Այն աշխարհը, որտեղ ես կուզեի մեծանալ», որին մասնակցել են 9-15 տարեկան աշակերտները: Այս մասին հայտնում են «Հայփոստ» ՓԲԸ-ի հասարակայնության հետ կեպրի ծառայությունից:

Մասնակցելով մրցույթին, Հայաստանի «Հայ Կրթություն» կրթահամալիրի 8-րդ դասարանի աշակերտուհի Տաթև Բարսեղյանը արժանացավ միջազգային ժյուրիի կողմից հատուկ հավաստագրի:

Այսօր, փոստի միջազգային օրվա կապակցությամբ, Հայփոստի Նոր տեխնոլոգիաների զարգացման և ուսուցման կենտրոնում տեղի է ունեցել հավաստագրի հանձնման պաշտոնական արարողությունը: Հավաստագիրը Տաթևին է հանձնել «Հայփոստ Թրասթ Մենեջմենթ» ԲՎ գլխավոր տնօրեն Խուան Պաբլո Գեչիջյանը:

Այս կապակցությամբ մարվել և շրջանառության մեջ է մտցվել «Հեռահաղորդակցության միջազգային միության 150-ամյակը» թեմային նվիրված նամականիշով բացիկը: Մարման արարողությանը մասնակցել է նաև հայ աշակերտուհին:

Կարդալ ավելին…
Lragir.am

Haypost.am

Panorama.am

Armenpress.am

 

ԿԵՆԴԱՆԻՆԵՐԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ ՕՐ

ԿԵՆԴԱՆԻՆԵՐԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ ՕՐ

Հկտ 7, 2015 | Մեր առօրյան

12083685_1509178286059805_1316561826_nՀոկտեմբերի 4-ը աշխարհի մի շարք երկրներում նշվում է  որպես Կենդանիների պաշտպանության համաշխարհային օր: ‹‹Ավետիսյան››  դպրոցի էկոակումբի անդամները հերթական հանդիպման ժամանակ խոսեցին կենդանիներին սպառնացող վտանգների և նրանց օգնելու եղանակների մասին:12080867_1509178279393139_2054357445_n

Ցուցադրվեց ‹‹Վերադարձ›› խորագրով մի ֆիլմ, որի նպատակն էր ցույց տալ, թե գորշ արջի պահպանման համար ՀՀ-ում ինչ աշխատանքներ են կատարվում: Նշենք, որ այս կենդանին Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով համարվում է խոցելի տեսակ: Գորշ արջ  հանդիպում է Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի, Տավուշի, Լոռու, Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերում:  Գրանցվել է ծ.մ. մոտ 400-ից մինչև 3000 մ բարձրություններում: Պահպանվում է  Խոսրովի արգելավայրում և ‹‹Շիկահող›› արգելոցում:

«Ավետիսյան» դպրոցում նշվեց Ուսուցչի օրը

«Ավետիսյան» դպրոցում նշվեց Ուսուցչի օրը

Հկտ 5, 2015 | Մեր առօրյան

Հայաստանում, ինչպես և աշխարհի մի շարք երկրներում, հոկտեմբերի 5-ը նշվում է որպես Ուսուցչի միջազգային օր: Այս տոնը հրաշալի առիթ է՝ հիշելու և գնահատելու մեր  ուսուցիչների երախտիքը:

«Ավետիսյան» դպրոցը յուրաքանչուր տարի մեծ շուքով նշում է այս օրը՝ կազմակերպելով երգ ու պարով, հումորային համարներով  ու  գեղեցիկ ասմունքով համեմված հետաքրքիր միջոցառումներ: Այս տարի ևս բացառություն չէր:  Տոնական միջոցառումը բովանդակալից էր և հետաքրքիր, ինչպես միշտ: Նշենք, որ մեր աշակերտները ևս  իրենց սիրելի ուսուցիչների համար տարբեր հետաքրքիր անակնկալներ էին պատրաստել՝ տոնական հետաքրքիր բացիկներից մինչև երաժշտական ու պարային համարներ:

Խորեն և Շուշանիկ Ավետիսյանների անվան  դպրոցի և համայնքային կենտրոնի  տնօրենությունն օրը հիշարժան դարձրեց նաև Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի հղի ուսուցիչների համար: Ամերիկայի Հայ Ավետարանչական ընկերակցության կողմից միջոցառման ընթացքում նրանք ստացան զանազան նվերներ: Մեր դպրոցի տնօրեն տիկին Գեղամյանը նրանց մաղթեց քաջառողջություն՝ խոստանալով, որ «Ավետիսյան» դպրոցի և մանկապարտեզի դռներն ապագայում միշտ բաց կլինեն լույս աշխարհ գալ պատրաստվող այս փոքրիկների առջև:

Տոնդ շնորհավոր, ուսուցի՛չ

Հկտ 5, 2015 | Մեր առօրյան

Ուսուցիչը կրթական համակարգի սիրտն  է:

Սիդնի Հուք (ամերիկացի փիլիսոփա)

1622353_626921337376608_1341480288_oՍկսած 1994 թ.-ից՝   աշխարհի շուրջ հարյուր երկրներում, այդ թվում և Հայաստանում,  հոկտեմբերի 5-ը նշվում է որպես Ուսուցչի միջազգային օր: Այս օրը տոն է բոլորիս համար. չէ՞ որ յուրաքանչյուրս էլ ունեցել է ուսուցիչներ, ամեն մեկս էլ յուրահատուկ սիրով ու երախտագիտությամբ է հիշում գոնե մի ուսուցչի, որը  մեր կյանքում  ունեցել է ճակատագրական նշանակություն՝ փոխելով մեր աշխարհայացքն ու կյանքի ընկալումը: Լինում են նաև ուսուցիչներ, որ փոխում են աշխարհը. չէ՞ որ նրանց  ձեռքերում են գտնվում վաղվա գիտնականներն ու հանճարեղ գրողները, բժիշկներն ու ուսուցիչները: Հիշենք հանճարեղ Հյուգոյի խոսքերը.  «Գալիքը ուսուցչի ձեռքերում է»:

Ո՞վ է ուսուցիչը: Մեկը, որ սովորեցնում է սեփական օրինակով՝ տալով ոչ միայն հանրագիտարանային ճշմարտություններ, այլև սովորեցնելով ճանաչել չարն ու բարին, ազնիվն ու գեղեցիկը, ճիշտն ու սխալը: Ուսուցիչը կրթում է երեխայի միտքն ու սիրտը, նպաստում նրա աշխարհայացքի ձևավորմանը, նրա առջև բացում գիտության ու գրականության խորհրդավոր դռները, աշակերտին սովորեցնում զարմանալ՝ միևնույն ժամանակ նույնը սովորելով նաև նրանից:

Նա մեզ տալիս է թևեր, թևեր՝ մտքով ճախրելու, նորանոր բարձունքների հասնելու համար: Ուսուցիչը սովորեցնում է ամենակարևորը՝ սովորել, սերմանում սովորելու, նորն իմանալու ցանկություն, իսկ «առանց ցանկության սովորող աշակերտը նման է թևեր չունեցող թռչունի» (Սաադի):

Ուսուցիչների մասին կան անթիվ-անհամար բանաստեղծություններ ու երգեր, աֆորիզմներ ու թևավոր խոսքեր: Դրանցում ուսուցիչները հաճախ համեմատվում կամ հակադրվում են բժիշկներին ու իրավաբաններին: Դրանցից մեկում, օրինակ,  ուսուցչի աշխատանքն ավելի բարձր է գնահատվում, քան բժշկինն ու փաստաբանինը. չէ՞ որ վերջիններս ստիպված չեն լինում իրենց աշխատասենյակում առանց որևէ օգնականի միաժամանակ հոգալու մի քանի տասնյակ մարդկանց ամենատարբեր կարիքները: Ուսուցիչն է, որ ընդունակ է քառասունհինգ րոպեում շփվելու քսան-երեսուն աշակերտի հետ՝ միաժամանակ նրան և՛ սովորեցնելով, և՛ նկատելով այդ օրը նրա վատ տրամադրությունն ու խնդիրները, և’ սրբելով նրա արցունքները, և՛ լիաթոք ծիծաղելով կամ զայրանալով նրա մանկական չարաճճիության վրա:

Ուսուցչին հակադրում են նաև պետության ղեկավարին. «Երեխաներին դաստիարակելու համար պահանջվում է ավելի խորաթափանց մտածողություն, քան պետության կառավարման համար» (Ու. Չենինգ):

Կրթությունը հաջողության բանալին է, կամ գոնե ուզում ենք հավատալ դրան,    իսկ գաղտնիք չէ, որ փոքրիկ բանալին կարող է բացել հսկայական դռներ: Քանի՜ ուսուցիչ է մեր առջև այդպիսի դռներ բացել: Այն նաև զենք է, զենք աշխարհը փոխելու, այն ապրելու ու արարելու համար ավելի լավ վայր դարձնելու համար: Հանրահայտ է  Նելսոն Մանդելայի հետևյալ միտքը. «Կրթությունն ամենահզոր զենքն է, որ դու կարող ես օգտագործել աշխարհը փոխելու համար», իսկ այդ ամենազոր զենքը գտնվում է ուսուցչի ձեռքերում:

Այսօր՝ Ուսուցչի տոնին, ենք աշակերտին թևեր տվող ուսուցիչների առջև, շնորհավորենք ու շնորհակալություն հայտնենք, մեծարենք նրանց՝ մաղթելով, որ կյանքում նրանց թևերը ոչ ոք չկտրի, որ նրանց միտքը մինչև խոր ծերություն լինի պայծառ, իսկ աչքը՝ ամենատես:

                                                                                                   Մելանյա Գեղամյան

ԳՆԱՀԱՏԵԼՈՎ ՄԵՐ ՈՒՍՈՒՑԻՉՆԵՐԻՆ

ԳՆԱՀԱՏԵԼՈՎ ՄԵՐ ՈՒՍՈՒՑԻՉՆԵՐԻՆ

Հկտ 5, 2015 | Մեր առօրյան

Շատ երկրներում, այդ թվում Հայաստանում, Կանադայում, Գերմանիայում և  Ռուսաստանում, հոկտեմբերի 5-ը նշվում է որպես Ուսուցչի միջազգային օր:

Ո՞րն է ուսուցիչներին գնահատելու և նրանց նկատմամբ մեր վերաբերմունքն արտահայտելու լավագույն եղանակը: Արդյո՞ք բավական է մեր ուսուցիչներին հոկտեմբերի 5-ին ծաղիկներ նվիրելը, թե՞   անհրաժեշտ է այլ արժեքավոր նվեր կամ դրամական պարգև: Չէ՞  որ Հայաստանում ուսուցիչների աշխատավարձը, համեմատած զարգացած երկրներում ուսուցչի աշխատավարձի հետ, բավական ցածր է, և նյութական խրախուսանքը կարող է ոգևորել ուսուցիչներին: Խոսքն, իհարկե, ուսումնական հաստատության կողմից տրվող դրամական պարգևի կամ աշխատավարձի բարձրացման մասին է:  Բարձրացնելով ուսուցչի աշխատավարձը՝ առավել կընդգծենք նրանց աշխատանքի կարևորությունն ու կենսականությունը սերունդների դաստիարակության և կրթության հարցում:

Ուսուցչի տոնին գնահատված զգալն, իհարկե, վատ չէ, բայց մի՞թե իսկական ուսուցիչն աշխատում է հանուն նվերի կամ քաջալերական խոսքի: Մի՞թե նրան ոգևորում է միայն աշխատավարձի չափը:

Մեր կարծիքով նման քայլերը շարժիչ ուժ չեն ուսուցիչների համար և բավական չեն կրթական համակարգի բարելավման համար: Մենք չենք կարող պատշաճ կերպով գնահատել ուսուցիչներին՝ առանց գիտակցելու կրթության կարևորությունը և ուսուցիչների հիմնական դերն այն արդյունավետ դարձնելու հարցում:

Լավ կրթված հասարակությունը տնտեսական զարգացման և առողջ ժողովրդավարության կարևոր բաղադրիչ է: Կրթությունն ամենալավ նվերն է, որ կարելի է տալ երեխային: Արդյունավետ կրթական համակարգը լավագույն նվերն է, որ ազգը կարող է պարգևել ինքն իրեն:

Կրթությունը մեր երկրի տնտեսական և քաղաքական զարգացման կարևորագույն և հիմնական նախապայմանն է, իսկ ուսուցիչները՝ ժողովրդի կրթական համակարգի ամենակարևոր բաղադրիչները:  Լավ  ուսուցիչը իր ամենօրյա աշխատանքով  խթանում է մեր երկրի զարգացումը:

Ուսուցիչներին գնահատելու լավագույն միջոցներից մեկը կրթական համակարգի մակարդակի բարձրացումն է: Սա թույլ կտա, որ ուսուցիչը հպարտանա իր մասնագիտությամբ և ձգտի ավելի արդյունավետ աշխատելու:

Ներկայացնում ենք մի քանի կարևոր քայլեր, որոնք մեր կարծիքով կնպաստեն Հայաստանի կրթական համակարգի զարգացմանը.

բարձրացնել ուսուցչի դերը նոր սերնդի հայեցի դաստիարակության գործում,

ստեղծել անհրաժեշտ պայմաններ, որպեսզի առավել մեծ թվով տաղանդավոր և բանիմաց  մարդիկ ընտրեն այս մասնագիտությունը,

ուսուցիչներին տալ աշխատանքային և ստեղծագործական ազատություն,

խրախուսել նրանց  նախաձեռնողականությունը  և ստեղծագործ միտքը,

ուսուցիչներին հնարավորություն ընձեռել շարունակ սովորելու և զարգանալու, ինչպես նաև հարկ եղած դեպքում կրթությունը շարունակելու,

ստեղծել արդյունավետ մեխանիզմներ՝ ուսուցչի արդյունավետությունը գնահատելու և բարձրացնելու համար,

երեխաների կրթության և դաստիարակության գործում ավելի մեծացնել ծնողների ներդրումը՝ ամրացնելով ու զարգացնլով ծնող-ուսուցիչ կապը:

Այս բարեփոխումները խիստ կարևոր են և կենսական: Մեր երեխաներն արժանի են լավագույն կրթությանը, որ կյանքը կարող է առաջարկել: Մեր ազգն արժանի է, որ դեպի  ապագա իրեն առաջնորդեն կիրթ, բանիմաց և  բարոյական ու մասնագիտական բարձր որակներով օժտված  անձինք:

Եկե՛ք բարելավենք մեր կրթական համակարգը՝ դարձնելով այն լավագույնը: Այս ամենի շնորհիվ մեր ուսուցիչն իրեն կզգա առավել գնահատված ու կարևոր, ինչն էլ իր հերթին կնպաստի կրթության առաջընթացին: