Հկտ 12, 2016 | Մեր առօրյան
Սույն թվականի հոկտեմբերի 2-4-ին Մոսկվայում անցկացվել է «Նորարարությունները ժամանակակից կրթական միջավայրի որակի ու մատչելիության բարելավման գործոն ԱՊՀ անդամ պետություններում» խորագրով համագումարը:
Համագումարին մասնակցում էին պատվիրակություններ ԱՊՀ բոլոր երկրներից: Հայաստանի պատվիրակության կազմում էին ՀՀ ԿԳ նախարար Լ. Մկրտչյանը, փոխնախարար Մ. Մկրտչյանը, ԿԳՆ աշխատակիցներ և Հայաստանի տարբեր մարզերի դպրոցների տնօրեններ: Երևանի դպրոցների տնօրեններից ԿԳՆ հրավերով համագումարին մասնակցում էր «Հայ կրթություն» կրթական հիմնադրամի՝ Խորեն և Շուշանիկ Ավետիսյանների անվան դպրոցի տնօրեն Մ. Գեղամյանը: Նա մասնակցել է վարպետության դասերի, մասնագիտական քննարկումների, սեմինար պարապմունքների, որոնց ընթացքում գործընկերներին է ներկայացրել Ավետիսյան դպրոցի անցած ճանապարհը, դպրոցի կրթական ծրագրերն ու դասավանդման մոտեցումները:
Պատվիրակության մասնակիցները համագումարի շրջանակներում այցելել են Մոսկվայի թիվ 1409 պետական գիմնազիա և ծանոթացել կրթության կազմակերպման նորագույն մոտեցումներին:
Avedissian School principal M. Geghamian has participated in the Fourth Education Congress held in Moscow.
On October 2-4 a congress entitled “Innovations as a Quality and Accessibility Improvement Factor of Modern Educational Environment in CIS Member Countries” was held in Moscow.
Delegations from all CIS countries took part in the congress. Armenian delegation comprised Minister Levon. Mkrtchyan, Deputy M. Mkrtchyan, Ministry of Education officials and principals from schools in different regions of Armenia.
Of all the school principals of Yerevan Melania Geghamian, the principal of “Khoren and Shoushanig Avedissian School” of “Armenian Education” Educational Foundation participated in the congress by the invitation of the Ministry of Education.
She has taken part in master classes, professional discussions, seminars during which she has presented the partners with the path taken by the Avedissian School, the educational programs of the school and the approaches to teaching.
The Congress delegation has visited Moscow State Gymnasium # 1409 and examined the innovative approaches of educational administration.
Սպտ 20, 2016 | Մեր առօրյան
Սեպտեմբերի 20-ը ողջ Հայաստանում նախատոնական օր է, իսկ ահա Ավետիսյան դպրոցում այն վերածվեց իսկական տոնի. կրթօջախը մեծ շուքով նշեց ՀՀ անկախության 25-ամյակը:
Այս անգամ դպրոցը հայրենիքի նկատմամբ սերը ցույց տալու այլ՝ ժամանակակից և տպավորիչ միջոց էր ընտրել: Մեր սաները պարային գունեղ ֆլեշմոբի միջոցով ևս մեկ անգամ փաստեցին, որ ապրում ու սովորում են ազատ ու անկախ երկրում, սիրում ու գնահատում իրենց հայրենիքն ու դպրոցը:
Սպտ 20, 2016 | Մեր առօրյան
ՀՀ անկախության 25-ամյակին նվիրված միջոցառումների շարքն Ավետիսյան դպրոցում մեկնարկեց պատանի երկրապահների՝ Եռաբլուր այցելությամբ: Նախաձեռնությունը ՆԶՊ ուսուցիչ Ե. Մազմանյանինն էր, որի հրավերով պանթեոն էին այցելել նաև մի շարք ազատամարտիկներ՝ պատմելու Եռաբլուրում հանգչող իրենց մարտական ընկերների կյանքի և հերոսական ուղու մասին:
Աշակերտները նախապես ծանոթացել էին մի շարք հերոսների կենսագրությանը, ուսումնասիրել նրանց մարտական ուղին, անկեղծորեն հիացել նրանցով: Նրանք հոգու խորքում ընտրել էին նաև իրենց սիրած հերոսներին, որոշել նմանվել նրանց… Մեր պատանի երկրապահներից յուրաքանչյուրը փորձում էր մի բան ավել իմանալ իր սիրած հերոսի կյանքի ու գործի մասին, ինչն էլ այցի գլխավոր նպատակներից էր:
Սպտ 9, 2016 | Մեր առօրյան
Խաչվերաց
Խաչվերացի տոնը,որը Տիրոջ փրկարար խաչին նվիրված ամենակարևոր տոներից է, Եկեղեցին այս տարի նշում է սեպտեմբերի 11-ին: Խաչվերացը (Սուրբ խաչը,Սբխեչը) տարվա տաղավար հինգերորդ և վերջին տոնն է:
Սուրբ Խաչը տոնվում է` ի հիշատակ Տիրոջ խաչափայտի` պարսկական գերությունից Երուսաղեմ վերադարձի և Գողգոթայում կանգնեցման (վերացման): Այստեղից էլ տոնը կոչվում է Խաչվերաց:
614 թ. Պարսկաստանի Խոսրով թագավորը հարձակվում է Երուսաղեմի վրա, ավերում այն, սրի քաշում ժողովրդին, մեծ թվով գերիներ տանում: Որպես անարգանք քրիստոնյաներին` Սուրբ Հարության տաճարից գերևարվում և Պարսկաստան է տարվում նաև Տիրոջ խաչափայտը: Պարսկաստանում խաչափայտի զորությամբ շատերը դարձի են գալիս, մկրտվում և դառնում քրիստոնյա: Խաչափայտը գերության մեջ է մնում 14 տարի: 628թ. Բյուզանդիայի Հերակլ կայսրը քրիստոնեական մի հսկա բանակով հարձակվում է պարսիկների վրա, ազատագրում Սուրբ Խաչը
և այն վերադարձնում նախկին վայրը: Որպես պատմական վկայություն` նշենք, որ հայ ժողովուրդը անմասն չէ խաչի ազատագրման գործից: Կայսրին ռազմական օժանդակություն է ցույց տվել նաև հունական մասի հայոց զորքը` Մժեժ Գնունու գլխավորությամբ:
Խաչը հանդիսավոր թափորով տարվում է Երուսաղեմ` Փոքր Ասիայի վրայով, ու բնական էր, որ այն անցնելու էր պատմական Հայաստանով: Թափորն անցնում է Կարին (Էրզրում) քաղաքով, իսկ Կարնո լեռների ստորոտներից մեկում, ուր խաչի դրված տեղից վճիտ աղբյուր է բխում, կառուցվում է Խաչավանքի եկեղեցին: Կայսրը խաչափայտը սրբությամբ երեք տարի Կ.Պոլսում պահելուց հետո անձամբ, կառքի մեջ ծնկաչոք, այն ձեռքերում բռնած, Երուսաղեմ է տանում և իր ուսի վրա դրած Գողգոթայի գագաթը հանելով` բարձրացնում է Սուրբ Հարության վերանորոգված տաճարում` ի տես բոլոր քրիստոնյաների: Այդ ժամանակից էլ վերջնականորեն հաստատվեց և սկսվեց մեծ հանդիսավորությամբ տոնվել խաչի բարձրացման հիշատակը` Խաչվերացը:
Խաչը, ինչպես հայտնի է, հնում եղել է չարչարանքի գործիք: Երբ Հիսուսը խաչվեց, այդ նույն խաչափայտը դադարեց չարչաչանքի գործիք լինելուց: Խաչը դարձավ փրկության միջոց, Քրիստոսի սիրո արտահայտությունը, քանզի սիրել` նշանակում է նաև զոհաբերություն, զրկանք հանձն առնել: Սերը միայն զգացում չէ. սերը կյանք է և գործ: Եվ Քրիստոսի խաչելությունը հենց աըդ սիրո արտահայտությունն է: Խաչն այսօր մեզ համար դարձել է փրկության միջոց, հարության խորհուրդ, պահպանիչ զորություն, քավության զոհասեղան, բժշկության աղբյուր:
Խաչվերացի տոնը մեզ համար նախևառաջ հարությամբ նորոգվելու խորհուրդն ունի: Պատահական չէր, որ 3 խաչերը (մեկը` Քրիստոսի, 2-ը ավազակների) մահացած մարդկանց վրա դնելով` հայտնաբերեցին Փրկչի խաչափայտը, քանի որ մահվան այդ գործիքը Քրիստոսի սուրբ արյունով ստացավ նորոգելու, բժշկելու և հարություն տալու զորություն: Քրիստոսը , խաչի վրա մեռնելով, հաղթեց մարդկությանը սարսափեցնող մահվանը և ջախջախեց սատանայի գլուխը:
Ըստ Գրիգոր Տաթևացու` Խաչը դարձավ երկնքի և երկրի միջև եղած վիհը միացնող կամուրջը, ‹‹ դրախտի դռները բացողն ու երկնային արքայությունը որպես ժառանգություն տվողը ››: Խաչի վեր բարձրացումով սարսափահար եղավ սատանան: Խաչի բարձրացումով մեկ անգամ ևս հաստատվեց Քրիստոսի հաղթանակն ընդդեմ մահվան, դժոխքի և բոլոր նրանց, ովքեր անարգում ու չեն պատվում Տիրոջ խաչը:
Ժողովուրդը Խաչվերացին կատարում է անթիվ ուխտագնացություններ: Որոշ բնակավայրերում մարդիկ իրենց ձեռքերով խաչեր են պատրաստում և զարդարում գույնզգույն ծաղիկներով, հատկապես` ռեհանով: Ժողովուրդը ռեհանն է համարում խաչի ծաղիկ: Ընդհանուր առմամբ` Խաչվերացը կամ ‹‹ Սըրբխեչը ›› աշնան սկիզբը խորհրդանշող ուրախ տոն է: Տոնի նախօրեին` շաբաթ օրը, կանայք խմորեղեն են պատրաստում, տղամարդիկ` ուլ մորթում: Ժողովրդական ավանդության համաձայն` ուլի միսը և ձավարով փլավն այդ օրվա առանձնահատուկ ուտելիքն է, առանց որի` տոնը լիարժեք չի կարող լինել: Շատ տեղերում Խաչվերացը` ‹‹ Սըրբխեչը ››, ընկալում են` որպես աշնանամուտ: Ինչպես ասում էին քեսապցիները` ‹‹ Խաչ, վերմակը առ, ներս փախիր ››, -այսինքն` բացօթյա գիշերողներն այլևս տանն են գիշերում:
Խաչվերացի հաջորդ օրը` երկուշաբթի, մեռելոց է: Այդ օրը այցելում են հանգուցյալների շիրիմներին: Կրկին հիշեցնենք, որ ՀՀ Կառավարության որոշումով այն սահմանված է ոչ աշխատանքային:
Սպտ 2, 2016 | Մեր առօրյան
Ավետիսյան դպրոցում 17-րդ անգամ նշվում է սեպտեմբերի 1-ը: Մեզ մոտ, ինչպես և ողջ հանրապետությունում, տոն է, գիտելիքի տոն, կրթության տոն:
Հնչում է ՀՀ օրհներգը, և երկու ութերորդցիներ հպարտությամբ բակ են դուրս բերում Հայաստանի Հանրապետության և Ավետիսյան դպրոցի դրոշները:
Կրթահամալիրի տնօրեն Մ. Գեղամյանը շնորհավորում է աշակերտներին, ուսուցիչներին ու ծնողներին, մաղթում նրանց բեղումնալից ու հետաքրքիր ուսումնական տարի:
Մեր տասներկուերորդցիները ողջույնի սրտաբուխ խոսքով դիմում են առաջին դասարանցիներին, մաղթում, որ Ավետիսյան դպրոցում նրանց մանկությունն ու պատանեկությունն անցնեն նույնքան երջանիկ ու բովանդակալից, որքան հետաքրքիր անցել են իրենց կյանքի 11 տարիները: Դպրոցի սաներին բարի երթ մաղթեց նաև լիբանանահայ արձակագիր, հրապարակախոս Արամ Սեփեթճյանը:
Ահա և ամենահանդիսավոր պահը. Ավետիսյան դպրոցի աշակերտությունը միաձայն երդվում է լավ սովորել, լինել բանիմաց ու պրպտող աշակերտ և հայրենասեր քաղաքացի:
Շնորհավորում ենք բոլորիս Գիտելիքի, գրի և դպրության օրվա առթիվ, մաղթում խաղաղ երկինք և ստեղծագործ ուսումնական տարի:
Սպտ 1, 2016 | Մեր առօրյան
Dear Zaven Khanjian,
On behalf of the Avedisian School administrative and pedagogical staff I would like to express our gratitude towards you, AMAA and all the benefactors that have been supporting us throughout the history of our educational complex. Thank you for the great contribution in the educational sphere of the Armenian Republic. We are very grateful for having such an ecologically healthy building, where children not only get quality education, but also don’t harm their health and really enjoy all the conveniences provided by the generous and devoted benefactors that the Avedisian School has got.
We are keeping all our supporters in our hearts, full of gratitude to God for the generous support, love, encouragement, and assistance we receive in spiritual and material ways from our friends and benefactors. God bless all your deeds.
Sincerely with kind regards,
Melanya
