Նորից ապրիլ է՝ 111-րդը: Բայց՝ ապրելո՛ւ ապրիլ, քանզի քանի կենդանի է մեր հիշողությունը, մենք ապրում ենք:

Խորագիրը կարիք չուներ որեւէ մեկնաբանության, եւ Ավետիսյան դպրոցի ուսուցչուհիները՝ մայրեր, քույրեր, դուստրեր, կանխավայելում էին ներկայացումը՝ դեռ չտեսած:

Ուշացած գարունը մի շնչով ներխուժեց Ավետիսյան դպրոցի գեղատեսիլ բակ. վարդենիների պուրակում նորից բացվեցին գունագեղ ու ախորժաբեր սեղանները. զատկական ավանդական տոնավաճառը վայրկենապես մտավ հունի մեջ:

«Եթե ուզում ես սեր խոստովանել,
Խոստովանի՛ր ֆրանսերեն»։

Ջորջ Բայրոն

Ավետիսյան դպրոցի հոգեբան Արփի Խաչատուրյանը վաղուց ձեռք է բերել ծնողների վստահությունը, դարձել նրանց բարեկամն ու խորհրդատուն:

«Ավելի լավ է մեկ մոմ վառել, քան հավերժ բողոքել խավարից»:

«Ես իմ անուշ Հայաստանի». այս խորագրի ներքո մրցույթ անցկացվեց Ավետիսյան դպրոցի 8-րդ եւ 9-րդ դասարանների հավաքական թիմերի միջեւ:

Թե՛ 10-11 եւ թե՛ 12-13 տարեկանների մրցապայքարում հաղթեցին ավետիսյանցիները եւ դպրոց վերադարձան չեմպիոնական երկու գավաթով:

Գիրք եւ Թումանյան, Թումանյան եւ գիրք. երկու անքակտելի հարստություններ, որոնք ամեն փետրվարի 19-ին մի առանձին հմայք են հաղորդում AMAA-ի Ավետիսյան դպրոցի ավանդական տոնակատարությանը։